جزییات طرح اسقاط خودروهای فرسوده را در این مطلب مشاهده می کنید.
به گزارش اینتومان، طرح اسقاط خودروهای فرسوده با وجود هدف‌گذاری دولت برای کاهش بار زیست‌محیطی و ایمنی جاده‌ها، این روزها با استقبال کم‌رنگ مردم مواجه شده است؛ واقعیتی که ریشه آن را باید در فاصله عمیق میان ارزش گواهی اسقاط و قیمت واقعی خودرو در بازار جست‌وجو کرد.
چرا طرح اسقاط خودرو مشتری ندارد؟
بر اساس این طرح، برای هر خودروی فرسوده سه گواهی اسقاط در نظر گرفته شده که مجموع ارزش آن‌ها حدود ۱۸۰ میلیون تومان (هر گواهی ۶۰ میلیون تومان) است. اما در سوی دیگر ماجرا، ارزان‌ترین خودروی صفر کیلومتر کارخانه‌ای (مانند پژو ۲۰۷ معمولی) دست‌کم یک میلیارد و ۵۰۰ میلیون تومان قیمت دارد؛ فاصله‌ای که عملاً گواهی‌های اسقاط را برای بسیاری از مالکان خودروهای فرسوده جذاب نمی‌کند.
شانس ۱۴ درصدی برای صاحب‌خانه شدن… نه، صاحب ماشین شدن!
مشکل دیگر، ظرفیت محدود طرح‌های جایگزینی است. در آخرین مرحله فروش، تنها ۵ هزار خودرو عرضه شده که با توجه به حجم متقاضیان، شانس برنده‌شدن هر نفر را به حدود ۱۴ درصد (یعنی از هر هفت متقاضی، یک نفر) کاهش می‌دهد.
قیمت‌های عجیب بازار خودروهای فرسوده؛ چرا کسی راضی به اسقاط نمی‌شود؟
نگاهی به آگهی‌های خودروهای دهه هشتادی نشان می‌دهد بازار آزاد چه قیمت‌هایی برای همین خودروهای «فرسوده» تعیین کرده است:
| مدل خودرو | بازه قیمت (تومان) |
|---|---|
| پراید ۸۵ | ۲۰۰ تا ۴۸۰ میلیون |
| پژو پارس | ۴۸۰ میلیون تا نزدیک ۱ میلیارد |
| پژو ۴۰۵ | ۴۰۰ تا ۷۰۰ میلیون |
| پژو روآ | ۲۰۰ تا ۴۷۰ میلیون |
| سمند | ۴۳۰ تا ۹۴۰ میلیون |
| کیا ریو | تا ۱ میلیارد |
| تویوتا کرولا ۲۰۰۶ | حدود ۳ میلیارد و ۲۰۰ میلیون |
| تویوتا لندکروز | تا ۱۳ میلیارد |
وقتی حتی یک پراید مدل ۸۵ در بازار آزاد تا ۴۸۰ میلیون تومان قیمت می‌خورد، طبیعی است که مالک آن ترجیح بدهد خودرویش را بفروشد تا اینکه با ۱۸۰ میلیون تومان گواهی اسقاط، وارد قرعه‌کشی یک طرح جایگزینی با شانس پایین شود.
جمع‌بندی
با وجود تسهیلاتی که دولت برای ناوگان حمل‌ونقل عمومی مانند تاکسی، اتوبوس و موتورسیکلت در نظر گرفته، گرانی سرسام‌آور بازار خودرو باعث شده طرح اسقاط برای عموم مالکان خودروهای فرسوده عملاً توجیه اقتصادی نداشته باشد؛ مگر آنکه فاصله میان ارزش گواهی‌های اسقاط و قیمت واقعی خودرو در بازار به‌طور جدی کاهش یابد.
